අන්ධ විශ්වාසයේ අන්ධකාරය

අන්ධ විශ්වාසයේ අන්ධකාරය

බොහෝ කලකට පෙර, ඉන්දියාවේ අලංකාර නගරයක, සුන්දර උද්‍යානයක් මැද, ශ්‍රද්ධාවන්ත රජෙකුගේ රාජධානියේ, බෝධිසත්වයන් වහන්සේ උපත ලැබූහ. ඔහු කුඩා කල සිටම ඉතා බුද්ධිමත් හා කරුණාවන්ත විය. ඔහුගේ පියා, රජතුමා, අන්ධ විශ්වාසයන් හා චාරිත්‍ර වාරිත්‍රවලට දැඩි ලෙස බැඳී සිටියේය. ඔහු නිතරම ජ්‍යෝතිර්වේදීන් හා පූජකයන්ගේ උපදෙස් මත කටයුතු කළ අතර, රාජ්‍යයේ සෑම කටයුත්තක්ම මෙම විශ්වාසයන් මත රඳා පැවතිණි. රාජධානියේ ජනතාව ද මෙම අන්ධ විශ්වාසයන් අනුගමනය කළ අතර, ඒවායින් මිදීමට කිසිදු උත්සාහයක් ගත්තේ නැත.

දිනක්, රජුගේ රාජධානියේ දරුණු ಬರගැළිමක් ඇති විය. වගා බිම් වියළී ගොස්, ජල මූලාශ්‍ර සිඳී ගියේය. ජනතාව ආහාර හා ජලය නොමැතිව දැඩි දුෂ්කරතාවයකට පත් විය. රජතුමා, තම රාජ්‍යයට පැමිණි මෙම විපතට හේතුව දැන ගැනීමට ජ්‍යෝතිර්වේදීන් කැඳවූවේය. ජ්‍යෝතිර්වේදීන් පැවසුවේ, "මහරජ, මෙය යම් දෙවියෙකුගේ කෝපයකි. මේ සඳහා, අපි විශාල යාගයක් පැවැත්විය යුතුයි. ඒ සඳහා, අහිංසක දරුවන් පිරිසක් පූජා කළ යුතුයි." රජතුමා, තම ජනතාවගේ දුක නිවාරීමට, මෙම අමානුෂික ඉල්ලීමට එකඟ විය. රාජධානියේ ජනතාව මෙම පුවත අසා භීතියට පත් වූහ. නමුත් ඔවුන්ගේ අන්ධ විශ්වාසය නිසා, කිසිවෙක් රජුට විරුද්ධව කතා කිරීමට එඩිතර වූයේ නැත.

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, මේ අමානුෂික ක්‍රියාව ගැන දැන ගත් විට, ඔවුන්ගේ හදවත දැඩි වේදනාවකින් පිරී ගියේය. ඔවුන්ට වැටහුණේ, මෙය සැබෑ විසඳුමක් නොවන බවත්, අන්ධ විශ්වාසය නිසා ජනතාව අසරණ තත්ත්වයට පත්ව ඇති බවත්ය. ඔවුන් තම පියා වෙත ගොස්, "පියාණෙනි, මේ අමානුෂික ක්‍රියාව නොකරන්න. මේ විදිහට දරුවන් පූජා කිරීමෙන් කිසිදු ඵලක් වෙන්නේ නැහැ. දෙවියන්ට අහිංසක ජීවිත බිලි දීම සතුටක් නොවෙයි." රජතුමා කෝපයෙන්, "බෝධිසත්ව, ඔයාට මේ දේවල වැදගත්කම තේරෙන්නේ නැහැ. මේ අපේ සම්ප්‍රදාය. මේක කළේ නැත්නම්, අපේ රාජ්‍යය සම්පූර්ණයෙන්ම විනාශ වෙයි."

බෝධිසත්වයන් වහන්සේ, තම පියාගේ අන්ධ විශ්වාසය වෙනස් කිරීමට උත්සාහ කළ අතර, ඔවුන්ට වැටහුණේ, සැබෑ විසඳුම ඇත්තේ විද්‍යාත්මක හා ධර්මීය ක්‍රමවේදයන් තුළ බවයි. ඔවුන්ට මතක් වූයේ, ඈතින් ගලා එන ගංගාවක් ගැන. ඔවුන් තම පියාට යෝජනා කළේ, "පියාණෙනි, අපි මේ අන්ධ විශ්වාසයන් අතහැර, ඒ ගංගාවෙන් ජලය ගෙනැවිත්, අපේ කුඹුරු අස්වැද්දීමට උත්සාහ කරමු. ඒක තමයි මේ ප්‍රශ්නයට සැබෑ විසඳුම." රජතුමා, මුලදී බෝධිසත්වයන්ගේ අදහසට එකඟ නොවූවත්, ජනතාවගේ වේදනාව හා බෝධිසත්වයන්ගේ අවංකභාවය දුටු විට, ඔවුන්ට එකඟ වීමට සිදුවිය. බෝධිසත්වයන්, තම රාජ්‍යයේ ශක්තිමත් මිනිසුන් පිරිසක් සංවිධානය කර, ඈත ගංගාව වෙත ගොස්, විශාල ඇළ මාර්ගයක් කපා, රාජධානියට ජලය ගෙන ඒමට කටයුතු කළහ. එමෙන්ම, ඔවුන් ජනතාවට ධර්මය ගැන දේශනා කරමින්, අන්ධ විශ්වාසයන්ගෙන් මිදී, සැබෑ ඥානය කරා යොමු කළහ.

කාලයත් සමඟ, ඇළ මාර්ගය නිම වූ අතර, රාජධානියට ජලය ගලා ආවේය. වියළි බිම් යළිත් හරිත විය. ජනතාවට ආහාර හා ජලය ලැබුණි. ඔවුන් බෝධිසත්වයන්ගේ ඥානය හා ධෛර්යය අගය කළහ. රජතුමා, තම පුතාගේ ක්‍රියාවන් දුටු විට, ඔහුට වැටහුණේ, අන්ධ විශ්වාසයන් කොතරම් හානිකාරීද යන්නත්, සැබෑ ඥානය හා ධර්මය කොතරම් ශ්‍රේෂ්ඨද යන්නත්ය. ඔහු තම වැරදි තේරුම් ගෙන, අන්ධ විශ්වාසයන් අතහැර, ධර්මයට අනුව රාජ්‍යය පාලනය කිරීමට පටන් ගත්තේය. ජනතාව ද, බෝධිසත්වයන්ගේ මග පෙන්වීම මත, අන්ධ විශ්වාසයන්ගෙන් මිදී, සැබෑ ධර්මයේ ආලෝකය කරා ගමන් කළහ. ඒ ආකාරයෙන්, අන්ධ විශ්වාසයේ අන්ධකාරය දුරු වී, ඥානය හා ධර්මයේ ආලෝකය රාජධානියේ පැතිරිණි.